Vroeger. Vroeger was ik een echte dekhengst.
Ik was een knappe vent al zeg ik het zelf, knap en sterk bovendien en niet te lui om te werken, om de handen uit de mouwen te steken en ze eens flink te laten wapperen.
Voor ik met mijn Martha trouwde waren er flink wat meisjes geinteresseerd in mij. Als ik met mijn broer over het kermisterrein liep werden we gevolgd door meisjes en werd er flink wat afgegiecheld als we even omkeken of een praatje probeerden te maken.
Dat waren hele andere tijden dan nu he, dan wat je nu al op de kijkbuis ziet. Ik kijk daar niet naar hoor , ik vind het niets, al die halfblote meiskes, wat moeten die ouders zich daarvoor niet schamen. Ik leef met mijn herinneringen.
Toen ik met mijn Martha een keer heb gerollebold in de hooiberg is zij zwanger geworden. We wisten nog niet eens dat zo het kroost verwekt worden, er werd ons niets verteld toenertijd.
Toch hebben we een heel vervullend leven gehad, mijn Martha en ik. We hebben de jonge grootgebracht en nu is ze al jaren dood en zit ik hier alleen in het verzorgingstehuis.
Oh, daar wordt op mijn kamerdeur geklopt.
‘Binnen’ roep ik met mijn zwakke achtentachtig jaar oude stem.
Tjongejonge, wat komt daar voor een lieftallig wezentje binnen!
Een nieuwe zuster zeker. Een prachtige licht chocoladebruine dame, niet te dun wat je dezer dagen veel ziet maar prachtig gevuld en wel op de plaatsen die er het meeste toe doen.
‘Goedemorgen meneer Dolfsen’ zingt ze ‘Heeft u lekker geslapen? Ik kom u uit bed halen en wassen, wat denkt u er van?’
Wat ik ervan denk? Dat kan dat meiske maar beter niet weten, zo’n onschuldig verpleegstertje…Van binnen juich ik Jaaa, hardop zeg ik met zachte stem ‘Graag zuster.’
Ik hijs mezelf overeind tot ik op de rand van mijn bed zit en o wat een geluk, mijn ogen zich op gelijke hoogte bevinden met de zachte rondingen in het witte uniform.
Ik snuif de geur op van fris gewassen kleding en ook van een zoete lichaamsgeur, heerlijk.
De zuster bukt voorover om me mijn pantoffels aan te doen en gunt me zodoende een blik van boven op haar buste, de witte jurk staat best een stukje open en als ze zich van me wegdraait om het looprek te pakken dank ik in stilte de ontwerper van deze bedrijfskleding die beslist een man moet zijn geweest want nu zie je dwars door de stof heen haar onderbroekje schijnen.
Zo wordt opstaan voor een oude man nog de moeite waard…
We schuifelen samen naar de badkamer, ik doe me zwakker voor dan ik ben zodat ik fijn tegen haar aan kan leunen.
In de badcel ga ik op een bankje zitten terwijl de zuster mij mijn pyamajasje uittrekt, een washandje nat maakt en mij insopt. Ik ben denk ik in de hemel, ik kan ongegeneerd naar haar lichaam kijken terwijl zij met het mijne bezig is.
Dan moet ook mijn pyamabroek uit en mijn kruis gewassen worden, tralala, dat is een tijd geleden dat dat door zo’n mooie dame is gedaan, waarachtig, als zij mijn piemel in haar hand neemt begint die zich spontaan te roeren en hij richt zich half naar haar op!
Verbaasd staar ik naar beneden en dan kijk ik op, recht in de ogen van de zuster. ‘O’, stamel ik en ik weet verder niets meer te zeggen.
De zuster echter laat mijn piemel niet los maar begint hem zo’n beetje te kneden wat een heerlijk gevoel teweeg brengt daar.
Ik weet niet wat ik moet doen of zeggen en blijf zo stil mogelijk zitten om de zuster niet te laten schrikken, ik wil niet dat ze nu ophoudt maar doorgaat, ja doorgaat.
Met een hand knoopt ze nu haar jurk verder open zodat ik zicht krijg op haar zachtroze beha, wat prachtig, wat prachtig.
Ze zit op haar hurken voor me en kijkt naar me op,
Dan buigt ze zich voorover en neemt mijn halfslappe lid in haar mond!
O, als ik dit aan de andere jongens vertel, ze zullen me niet geloven, ik geloof zelf amper dat dit gebeurt.
Voorzichtig steek ik een hand uit en aai over haar haar dat heel apart aanvoelt, kroeshaar, nog nooit gevoeld.
Nu richt ze zich op, ze gaat toch niet weg! Maar nee, ze trekt haar verpleegstersjurk nu helemaal uit, haakt haar vingers achter de sluiting van haar bustehouder en maakt hem los, laat dan haar onderbroekje naar beneden glijden en nu staat ze in al haar heerlijke prachtige naaktheid voor me.
Ik voel mijn hart als een razende kloppen in mijn borstkas als ze mijn beide handen vastpakt en ze over haar lichaam laat glijden terwijl ze dicht bij me staat.
Ze buigt voorover en laat een borst verleidelijk over mijn lippen glijden tot ik mijn mond open en hem naar binnen zuig.
Pang, mijn penis staat nu fier overeind.
Met haar borst in mijn mond laat het hemelse verpleegstertje zich over mijn erectie zakken, haar armen om me heen geslagen.
Ze begint op mij te rijden, haar schaamheuvel tegen me aan gedrukt en ze hijgt zachtjes in mijn hals.
Sneller gaat het en ze kreunt, het zustertje wordt helemaal warm en nat tussen haar benen, ik voel het aan mijn lid die in haar is. Hop hop hop, ga ik nu ook weer eens klaarkomen, ja ik voel dat het gaat lukken, ik voel het , daar komt het..
Samen met het fijne gevoel in mijn piemel trekt er een scherpe pijn door mijn linkerarm, mijn hart die net nog als een wilde vogel door mijn borstkas fladderde stopt…
Het wordt donker om me heen, ik zink weg als onder water en als ik weer door het oppervlak heenbreek is er een hemels wit licht overal om me heen. Ik hoor de frele klanken van een harp en een zware stem die zegt welkom mijn zoon. En Martha, zie ik daar Martha in de verte?